HOME     podium  
 

Vicky Vinex, column 3
naam


Lieve lezers,

Woon ik nou in de stad of zoals dat heet ‘buiten’? Staat mijn karakteristieke puntgevelwoning nou op het platteland of valt dit nog onder’net buiten de centrumring’? Heb ik nou een leuk buitenhuis gescoord of woon ik nog steeds in the Big City?

Vanuit mijn bed kijk ik zo het weidse landschap in en zie de zon ‘s morgens oranjerood als een papaver omhoog schieten. Als ik ‘s avonds mijn wijk weer in rijd zie ik haar aan de andere kant weer wegrollen. Net zo vurig als haar begroeting was werpt ze me haar afscheidsgroet toe. In mijn vorige huis zag ik haar niet zo vaak. Een glimp af en toe, tussen de daken van de huizenhoge kantoren of als een hinderlijke tegenligger in de auto, die ik probeerde te negeren met mijn zonneklep of Gucci bril.

In El Ar is ze een prominent onderdeel van mijn uitzicht geworden. Net zoals de zwerm zwaluwen die tijdens de schemering donkere patronen vormen tegen de Vinex lucht. Ik heb een horizon. Waarachter dingen kunnen verdwijnen of kunnen opdoemen. Ik moet constateren dat mijn nieuwbouwhuis ergens, in de verte, iets heeft te maken met de natuur.
Excuse me? Is this me? The woman die ten alle tijden de airco prefereert boven een open raam of open haard?! De vrouw die gruwt bij de gedachte om haar Manolo Blahnik hak te moeten zetten op een onverharde weg. De vrouw die water alleen waardeert als het de vorm heeft van een design flesje met gletsjerwater en minstens 6 euro kost. Of als het op temperatuur is gebracht in een jacuzzi met etherische oliën en opgeleukt met stevig mannenvlees? Is dit de Vicky Vinex die natuur slechts kan velen in een gekaderd safaritochtje mits gecombineerd met rechtgeaarde westerse decadentie?

Ik moet bekennen dat ik regelmatig naar het langs kabbelende water staar dat grenst aan mijn kookeiland en zowaar een meditatief moment beleef. De stilte van El Ar voelt als een pleister op mijn gestreste Big City soul. Het Vinex leven heeft iets van een kleine,dagelijkse vakantie. Zoals de huizen in de rijtjes tussen het groen doen denken aan vakantiebungalows. Toerist in mijn eigen leven. Op vakantie in mijn eigen woonplaats. Veel gekker moet het niet worden dus besluit ik ter plekke om de achtertuin toch maar te laten asfalteren tot een multifunctionele zone en zie ik god zij dank vanaf de bovenste verdieping die eeuwige Dom in mijn horizon verschijnen.


Liefs van Vicky.