HOME     podium  
 

Vicky Vinex, column 6
naam


Lieve lezers,

Ik weet het nog precies. Mijn secretaresse wees op de telefoon die ze zojuist had opgenomen en vormde met haar lippen geluidloos de woorden "Big Boss". Big Boss die op dit tijdstip en op dit moment gaat bellen betekent over het algemeen Big Shit. Dus ik trek een lelijk gezicht in haar richting, haal diep adem en neem de hoorn van mijn toestel. "What's up, Doc?" blaas ik met mijn poeslieve maar professionele stem in zijn oor.

Ik ben verbijsterd. Hij klinkt zowaar relaxed en strooit met complimentjes over de laatste editie van 'mijn' Vicky. Booming verkoopcijfers, adverteerders die staan te springen en interessante artikelen met diepgang(!!) en humor. Ik sta in de alarmstand maar stop de veren met genoegen in mijn achterwerk. Hij rondt af. "Ik ben trots op je Vick, ga zo door." Ik haal opgelucht adem. "Thanks Honey!"

"Oh Vick" hoor ik hem nog zeggen terwijl mijn hand al vlak boven het toestel zweeft. "Ik heb wat moeite met je naam."

Zie je wel. Mijn stront-aan-de-knikker-indicatie-meter had zich niet vergist.

"Moeite met mijn naam?", herhaal ik met afgemeten stem. "Wat is er dan mis met Victoria Viva Vera alias Vicky, meneer", bits ik in zijn oor en voel een onstuitbare vlaag van woede door mijn lichaam gieren. "Mijn naam is een glorieuze overwinningstocht, bruisend van levenslust en ambitie. Dus wat kan daar nou mis mee zijn, MENEER?". "Nee Vicky, het is niet je sprankelende voornaam waar we aan twijfelen. We hebben wat last van Vinex."

"We", registreer ik, en dat betekent een offensief met een grote O. Nou, trek je strijdkleren maar aan, we gaan ons opmaken voor een stevige oorlog. This is war.
"Oh, jullie zien Vinex niet zo zitten. Dan veranderen we dat toch gewoon. We skippen een eeuwenoud geslacht dat generatie op generatie waardig en vol trots zijn naam hoog in het vaandel heeft gedragen. Natuurlijk lieve schat. Als jullie daar een beetje moeite mee hebben dan zetten we een dikke streep door Vinex. No Problemo. Had je toevallig al een alternatief?". "Ja hoor", zegt hij onaangedaan door mijn oprechte verontwaardiging in een cynische verpakking. "Wij dachten aan Vicky V."

Het bloed trekt weg uit mijn gezicht. Het is alsof ik een stomp in mijn maag krijg. Nou is íe toch echt te ver gegaan. "Vicky V., hoor ik dat goed, Vicky V.?! Ik ben geen fucking misdadiger of verdachte. Vicky V!!. Mijn grootvader draait zich om in zijn graf, Butthead. En als jij nog 1 keer het lef hebt om mij Vicky V. te noemen dan komt mijn voltallige voorgeslacht uit zijn graf om jou, of jullie, eigenhandig te brandmerken met de letters V.I.N.E.X, zodat jij, of jullie, tot het einde der tijden mijn achternaam op je voorhoofd zult dragen. Mijn NAAM, hoor je. We hebben het hier niet over een jurkje of een haarkleur die je met het verschuiven van de seizoenen inwisselt voor een ander hipgevoelig niemendalletje of trendy kleurtje. We hebben het hier over een NAAM. Een identiteit. Een vaste waarde in het leven. Een ijkpunt waar al het andere zich naar heeft te richten. De woorden die vorm geven aan MIJN bestaan. Vinex, dat ben ik."
Big Boss hoor ik nog sputteren over Vierde Nota Ruimtelijke Ordening Extra. Over El Ar, dat uit zijn kinderschoenen is gegroeid en een nieuwe levensfase ingaat. Iets over een nieuwe status. Geen wijk in wording maar een stadsdeel dat bestaat. Ik heb geen flauw idee waar hij het over heeft.

Met een resoluut "Hallo daar!" onderbreek ik zijn inmiddels smekende woordenstroom. "Jij denkt toch niet dat ik Vinex heet omdat El Ar een VINEX-locatie is? Dat geloof jij toch niet echt??! Dat ik jou de Big Boss noem, wil toch ook niet zeggen dat jij dat echt bent?? Vicky Vinex is mijn naam, daar ben ik mee geboren, dat zit in mijn DNA. Vicky Vinex dat ben ik al mijn hele leven en al het andere is toeval. Een pure coöncidentie van omstandigheden."
Ik leg de hoorn neer en strijk met mijn vinger over mijn nieuwe glanzende visitekaartje. Vicky Vinex, staat daar. Het onomstotelijke bewijs.


Liefs van Vicky.